Op stap met de Jouta

We waren op vakantie in een huis van een vriendin. Na een week wilde ik iets anders en ben ik naar huis gegaan. Ik bekeek mijn fietsenverzameling eens en maakte een radicale keuze. Het eerste was dat ik de Jouta te leuk vind om mee te fietsen, ondanks al zijn beperkingen. Het tweede is dat ik de Lyra ga verkopen. Mocht ik weer zin in een tweewieler krijgen zijn ze voor weinig te koop, dus moet dat geen probleem zijn.

Ook Olga heeft haar Cruiser te koop gezet, want ze heeft een cargo bike gekocht, waar ze helemaal gelukkig mee is. Het kan verkeren….

Dus ben ik de Jouta gaan voorbereiden. Ik had het idee om de laatste nacht van Olga bij haar in het leenhuis te slapen, waarbij de Jouta me daar zou brengen. Ik had al een keer het bakje vast gezet, bidon gezipt aan het bakje en een GPS km teller geplaatst. Ook had ik een oranje zwempaal geplaatst, want een vlaggetje is stom, maar het gezeur dat je niet gezien wordt nog stommer. Dit is een grappig alternatief. Ook had ik een kleiner voorblad geplaatst naast de gigant. Dat heeft er mee te maken dat de versnellingsnaaf geen trekdraad meer heeft (afgebroken?), dus altijd in de zwaarste stand staat. Ik dacht ook de versnelling gemaakt te hebben, maar daarover later.

Nu had ik mijn nieuwe kussentje (gekocht op het WK), netjes met velcro geplakt op het zitje. Daarnaast lampjes geplaatst. Het voorlampje kon ik vastklemmen op de buis. Het achter lampje past goed op het kistje. Nu heb ik wel genoeg reflectie achterop, denk ik zo.

Op de pont met de GPS km teller. Mocht je zo’n ding willen kopen, let dan op dat je niet te goedkoop gaat, want dan heb je er eentje met mini-usb.

Naast de km teller (waarom?) is het ook leuk als je kan zien waar je bent of waar je naar toe moet, dus heb ik met velcro de Hammerhead Karoo op het spatbord geplakt. Ook op hobbels blijft het goed zitten. Waarom geen garmin mount plaatsen? Want ik heb de Hammerhead ook met Velcro in de DF XL. En dit is makkelijk en sneller te plaatsen.

Ook de crank iets verder gezet. Dat is vrij simpel als je het voor elkaar krijgt los te krijgen. Mag nog wel iets verder…

De pedalen zijn combi pedalen, maar als ik probeer om ze te koppelen met mijn spd schoenplaatjes, werkt dat niet. Ze zijn te groot. Ik heb wat rond gevraagd en tot nu toe geen duidelijke match. Dus als je het weet…. Voor mijn tocht wilde ik bewust niet klikken.

Ruim op tijd was ik klaar met mijn klusjes, dus kon ik donderdag middag op pad. Ik verwachtte dat ik rond de 15 km/h zou rijden, maar dat viel reuze mee. Met gemak reed ik 20. Leuk! Nu dan even schakelen, dat ging precies 1 keer, van de eerste naar de tweede versnelling. Daarna was dat klaar. Ik vermoed dat de kabel aan vervanging toe is. Gedurende het tochtje van 28 km in totaal gaf dat een grappig effect. Boven de 21 kon ik niet meer trappen door de hoge cadans, dus laat je jezelf uitrijden tot je weer mag. Het effect was dat ik mezelf niet opblies, maar ook dat je het rustig aan doet. Rustig aan doen is rete lastig. Maar de Jouta maakt het voor mij mogelijk. Ik ben er nog niet uit of ik de kabel ga vervangen, of deze stand zo laat.

Het rustig rijden is heerlijk. Snelheid doet er niet meer toe, want die is er niet. En ik blijk altijd snel te willen (met de DF XL 39), waardoor waarnemen veel lastiger wordt. Ik zou de snelheid willen verdelen in de volgende stappen:

• tot 20 km per uur: Je neemt de omgeving waar, ziet kleine details, kan makkelijk anderen aanspreken en het gevoel van haast is er niet. Rustig rijden geeft rust. Het maakt niet veel uit waar je rijdt of wat de ondergrond is. Je komt waar je wil en elke plek is een goede om even te stoppen. En vooral moet je elke vorm van jakkeren voorkomen. Dat begint met je hoofd op standje ouwe lul (m/v/x) te zetten en dan je benen dat te laten volgen. Gek genoeg moest ik door Marloes erop gewezen worden dat ik 15 jaar geleden hier een naam voor had bedacht: Olfen. Het verhaal is gedateerd, maar de laatste alinea’s geven het aardig weer.
• tot 35 km per uur: Je aandacht verdeel je over de weg en de omgeving. Maar het verkeer heeft meer aandacht nodig. Je anticipeert meer, want de tijd om te reageren is veel korter. Daarbij is vertragen zonde van de energie die je dan weer in optrekken moet steken. Andere fietsers rijden “in de weg”, want rijden vaak langzamer dan jij doet. Je maakt soms de keuze om de weg te kiezen in plaats van een fietspad.
• 36 km per uur of hoger: De omgeving is wazig en de wind maakt dat je alleen ruis hoort, je aandacht is volledig op het fietsen gericht, waarschijnlijk is je lichaam zeer actief aan het fietsen geslagen. In plaats van mensen, vogels en molentjes is je aandacht volledig op het verkeer en de borden gericht. Je rijdt om hard te fietsen. Het maakt niet uit waar. Fietspaden zijn een optie geworden, want de weg is een prettiger plek, met minder verrassingen waar je rekening mee moet houden.

En zo stop ik regelmatig voor een foto, drink ik een andere keer wat en kom er achter dat de bidonhouder precies goed zit zodat ik rijdend kan pakken. Maar waarom? Op de pont word ik nul keer aangesproken. Vreemd want deze fiets is toch wel een Rara avis.

Zowel heen als terug weet ik het Olfen in stand te houden. Terugweg wordt wel wat lastiger want veel bergaf en dan ook nog wind mee. Uiteindelijk 52,5 km in 5 uur (inclusief de pont oversteek, schrik niet).

De vertrouwde molen. dus bijna thuis.

Thuis gekomen ben ik nog wat tijd kwijt aan het uitzoeken van de foto’s, maar ach, ik heb vakantie. Zelfs dan heb ik nog Olf gedrag. 😉 Hopelijk houd ik het nog even vol, tot ik weer mag gaan lesgeven.