Tijdens de vorige tocht kwam er een behoefte op om een aantal dingetjes van onze fietsen samen op te lossen. Sommigen wilden graag even dat een expert (Lees George of iemand anders) er naar keken. Anderen hadden een warm plekje nodig voor een kleine tweak of iets dergelijks, omdat dit weer niet voor stoepsleutelaars geschikt is. Mark wilde zijn nieuwe Snoek showen en natuurlijk wat aanpassen of aanpassingen laten zien.
Al met al was het gezellig druk in de garage van Gert en ging omstebeurt (op zijn West Fries gezegd) een fiets naar binnen.
Het was voor velen nuttig om een paar standaard handelingen te leren, zoals uitlijnen van je fiets, of het schoonmaken van je trommelremmen. Richard werd overstelpt met advies.
Maar misschien was het nog wel belangrijker dat er ongegeneerd veel geouwehoerd werd over fietsen. Je kan immers beter over je fietsen lullen, dan over je lul ….
Natuurlijk zijn er nog een paar foto’s gemaakt. Ik zal proberen in de bijschriften nuttige informatie te verschaffen.
-
- Velomobielen in een gathering.
-
- Ik vond dat mijn fiets niet goed remde. Daarbij moest ik de handrem boutjes steeds aandraaien. Het leek wel niets te doen. Ik had daar al een tijdje (maand?) last van. Blijkt mijn linker trommelremkabel niet aangesloten te zijn. Bljkbaar een keer eraf gegleden. Ik ben nog steeds verbijsterd dat ik er niet op gekomen ben dat te controleren.
-
- George is mijn hulp. Ik mocht ook mee helpen. Hij controleerde bij mij de sporing en daarna hebben we die een klein beetje aangepast. Dit kreeg nog een staartje. Zie de tekst later.
-
- Een fiets is pas van jezelf als je er aan geklust hebt, toch?
-
- Sjoerd en Mark doen iets met een tiewrap en een tyleen buis.
-
- De spiegels komen van zijn DF. Deze zijn 3d prints.
-
- Snoek onderkant. Wel mooi ruim onderhoudsluik. Aan die witte tyleen buisen moet ik nog wel wennen.
-
- Op de achtergrond wordt de fiets van Willeke gecontroleerd op sporing en andere kleine dingetjes.
-
- Mark checkt de veren van zijn Quest. Hij vermoedt dat er te zachte vering in zitten.
-
- Ik weet het even niet. 😉
-
- Jan toont zijn fiets en zal vast over sporing hebben verteld. Ik was toen al weg.
Op de terugweg nog geprobeerd een verdwaalde Kraanvogel te spotten. De vogelspotters wezen mij nog de weg, maar niet gezien.
Ongeveer 75 km na de reparatie voelde mijn besturing heel vreemd aan. Er liep ook van alles aan, dus keerde ik terug naar huis om met de auto van mijn lieve zoon naar mijn werk te mogen rijden. George kwam hem de volgende dag ophalen met zijn velomobiel aanhanger. Wat bleek? Een van de stuurstangen was ontzettend krom en een boutje van de besturing was weg. Misschien dat ik een hobbeltje te veel had genomen?
Nu zou het weer moeten werken. Dat bleek ook zo te zijn. Maar na weer iets van 50 km stond ik weer vast. Diezelfde lieve zoon bracht mijn fiets in de auto naar George toe. Wat bleek? Weer een kromme stuurstang. Dat zonder heftige hobbeltjes of iets dergelijks. Ik begreep er niets van, maar dat George het niet begreep was heftiger.
Maar de lieve man heeft het weer gemaakt. Een paar honderd km verder lijkt het nog steeds te werken.
Oh ja, die stangen hebben allemaal een andere naam. Mark legt het me nog een keer uit:
Je stuurt met de stuurstangen (achterste van de drie), de spoorstang bepaalt je spoorbreedte (middelste) en trekstang (voorste) zorgt ervoor dat de wielen meegaan als je rijdt en houden de fiets tegen als je remt.
-
- Na een km of 15 of 20? Splinternieuwe band naar de gallemieze.
-
- Je ziet het schroefdraad zitten waar dus een bout voor het vast houden van het stuur moet zitten. George heeft recht boven het schroefdraad een gat in het carbon geboord. Zo kon hij makkelijk een schroefje plaatsen en aandraaien. Nou ja, makkelijk…. Tip van George: doe veel loctite in de kop van de moer, druk de imbus erin en draai de moer nu vast. Doordat het veel Loctite is het nog niet opgedroogd en kun je de imbus er weer uit trekken. Hopelijk zeg ik het goed.
-
- Stuurstang van de eerste reparatie.
-
- Ik denk een spoorstang na de tweede reparatie.
